Darłowo, położone jest na Wybrzeżu Słowińskim, przy ujściu Wieprzy do Morza Bałtyckiego. W XII w. nadmorski gród strażniczy i osada portowo-rzemieślnicza. Darłowo prawa miejskie zdobyło przed 1271 r. W XII/XIII w. należało do księstwa sławieńskiego, od około połowy XIII w. do księstwa gdańskiego. W 1308 opanowane przez Brandenburgię, od 1316 pod zwierzchnictwem książąt zachodniopomorskich. Od 1361 Darłowo zostało członkiem  Hanzy; w XV–XVI w. rozwój handlu, głównie ze Skandynawią i miastami niemieckimi. Od 1653 pod panowaniem Brandenburgii, od 1701 Prus, dzieliło losy polityczne Pomorza Zachodniego. W okresie blokady kontynentu za Napoleona I  Darłowo prowadziło nielegalny handel z Wielką Brytanią. W czasie II wojny światowej mieściła się tu niemiecka wyrzutnia rakietowa V-2. W nadmorskiej części Darłowa (Darłówko) znajduje się niewielki port rybacki, przystań pasażerska, stacja ratownictwa okrętowego, latarnia morska z 1885, kąpielisko morskie.  W Darłowie znajduje się gotyckie i późnogotyckie kościoły z XIV–XVI w. , gotycka kaplica Świętej Gertrudy z XV w. , Zamek Książąt Pomorskich z XIV, XVI–XVIII w. w którym znajduję się muzeum, ratusz miejski z XVIII w. oraz fragmenty murów miejskich z Bramą Kamienną z XIV w.